Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Мы згубілі ў Цемры свае мары…

Сярэдняя: 4.5 (6 галасоў)
Сёння смутак са мною, ў куточку… Ноч прыйшла… Смутак сціпла вітаецца. І сяжу я, на лоджыі, з Ноччу. Верш пішу… ЗаглядАе Ноч, і цікавіцца: – І чаго табе спаць ня хочацца ? – Акунуўся бы, ў царства соннае… – Я зганю ад цябе Бяссоніцу – будзеш спаць ты, мной зацалованы… – Што дае табе гэта дзівацтва – вершаваныя крэмзаць пісУлі ? – І навошта табе нервавацца, за Краіну – ў якой ўсе паснулі… Ноч… На світанні – ты ціха згінеш… Будзе дзень – папраснуцца людзі. То – людзЯм… А ў Краіне, няспынна – Ноч і Цемра, Святла Ёй – ня будзе… Я – кахаю сваю Радзіму… Я пішу, каб людзі пазнАлі – што ў Краіне Цемра ня згіне, не прагоняць калі яе самі… Можа ціха пішу, можа мала… Кожны Вершык – быццам ліхтарык, высвятляе – дзе Праўда, дзе Змана… Кожны Верш – да людзей, з пажаданнем – каб збыліся іх Вольныя Мары… *+* 24 сакавіка 2015 г. уначы… Nike Air Max 270