Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

А на падзяку часу не хапае...

Сярэдняя: 4.8 (4 галасоў)
Не раз, не два ў шалёным віры спраў Са мною рэч здаралася такая: Ты мне плячо, як сябра, падстаўляў І мой надум на розум настаўляў. А мне падзякваць – часу не хапае. Не раз, не два зрынаўся я ў бяду І быў на грані крайняга адчаю. Ты ратаваў мяне, і мы – удвух – І праз агонь прайшлі, і праз ваду. А мне падзякваць – часу не хапае. Не раз, не два Ты рукі прасціраў І нёс мяне над зеўраю – па краі. Ды я сляды – адныя – назіраў, Лічыў сваімі, здрадцу дакараў. А мне падзякваць – часу не хапае. Не раз, не два мяне касіла смерць. Ты мне вяртаў жыццё, змяніцца раіў: У змрочны час агменем палымнець, Каб асвяціць кагосьці і сагрэць. А мне падзякваць – часу не хапае. Не раз, не два, знямогшы ў барацьбе, Я прызываў: "Прыйдзі! Ратуй, чакаю!" Але ж і сёння болей у журбе Імкнуся я, Гасподзь мой, да Цябе. А на падзяку часу не хапае... 31.05.2014 Air Jordan III 3 Shoes


вельмі цудоўна напісана

вельмі цудоўна напісана