Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Надзеі

Сярэдняя: 5 (3 галасоў)
У інтэрнэце – Вашае фота; апанпвала сэрцам пяшчота. Ах, як шкада, што да Вас так далёка – вусны ня могуць ляцець, бы аблокі! Ад пацалункаў, што сьнег пры адліге проста на неба, ці ж мы не змаглі бы?! Побач з улоннем вусны шапочуць: ах, як пяшчотна, ах, як шчакочуць цэлую ноч патаемнае тое. Аргазмы віруюць бурлівай ракою! Ссорам мне? – Годы? – Гармоны гамоняць! Мару: лагодныя грудзі далонямі Пешчу і пешчу…. Салодкай размовы нібы натхняны, шлю дотыкі словы… Нібы? - Натхняны! Зрабіўся паэтам, Сустрэўшысь з партрэтам гожай кабеты! 20/04/2013 Air Zoom Pegasus 34