Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Апошнія водгукі

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

НАДЗЕЯ.

Яшчэ не ацэнена

Мінулае гадЫ жыцця сціраюць…
Што нам прытулкам будзе ў старасці ?
Дзе зараз наш дзіцячы Край…
Мо, толькі ў памяці…

Жыццё, як кажуць, нам не памяняць…
Нам не змяніць яго, ў якой хоць маласці.
Як добра, што мы можам ўспамінаць,
матулю з бацькам,
што жывуць у нашай памяці…

Калісьці давядзецца паміраць…
Жыць дзеці і унукі тут застАнуцца.
Я спадзяюсь, што будуць ўспамінаць,
што застАнуся ў іхняй памяці…
*+*
13 лютага 2014 г.
**( жыцця – жизни; дзе зараз – где сейчас; мо – может;
як кажуць – как говорят; тут застАнуцца – здесь останутся;
спадзяюсь – надеюсь).