Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Няхай з мяне смяюцца...

Сярэдняя: 5 (6 галасоў)
Няхай з мяне смяюцца тыя, Хто збеглі з дому ў iншы рай, Але й на горы залатыя Я не змяняю родны край. Бы жураўлi, не пацягнуся Шукаць чужую цяплыню – Мне лепей хмары Беларусi, Чым бляск замежнага агню. Бо мне не жыць без сэрцу мiлых Танюткiх плакальшчыц-бяроз, Буслоў чарнютка-белакрылых I крышталёвых кропель рос; Без тых хацiначак драўляных, Што ўсё стаяць ускрай лясоў, Без кветак лiпеньскіх духмяных I без птушыных галасоў; Без калыхання вольных хваляў Па жыту спеламу, па льну, Без тых, каго ў зямлю хавалi Вякамі – ў кожную вайну; Без працавiтага народа, Якi “шыкуе” на грашы, Без той, незгубленнай, свабоды, Што льецца песнямi з душы; І без сумлення, i без веры, I без надзеi на сяброў – Без усяго, што на паперы Пералiчыць не хопiць слоў. Дык дай жа, Божа, дараванне, Каб славiць родную зямлю! О, Беларусь, маё каханне, Квiтней! Я так цябе люблю! 2009 Footwear