Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

родны край

Сярэдняя: 4.5 (24 галасоў)
…Неба вясновае мне падае Кубак блакіту. К. КАМЕЙША Шарэюць кустоўі ракіты, Спавіты нябёсы смугой… Налі мне, паэце, блакіту з вясновага неба – таго, што над Налібоцкаю пушчай з маланкамі ў згодзе жыве… Душу маю смага адпусціць – і стане лягчэй мне, павер. А чым жа з табой падзяліцца? Хіба што – сінечай лясоў? З атрутай азёры, крыніцы… І зводзіцца спеў жаўрукоў… Налі мне, паэт самавіты… Спатоль ад самоты Душу! Смугою палыннай спавіты, я кубак блакіту прашу! Sneaker


Сярэдняя: 4.4 (807 галасоў)
Дваццаць пятага сакавіка — Годны дзень Беларускай дзяржавы. Веснаплынных вятроў талака Пыл з кароны атрэсла іржавы. Шматавалі нас досыць арлы І з адной, і з дзвюма галавамі. Мы не зь нейкай бязроднай імглы, Нас вякі як сваіх Гадавалі. Мы — ратаі святла, Крывічы, Верхачы неўміруючай Пагоні. Маладзік сакалом на плячы, Гартны меч у цьвярдое далоні. Лучыць нашыя мары рака Бел-чырвона-белага сьцяга. Дваццаць пятага сакавіка — Наша сьвята, Пароль І прысяга!Nike Ambassador IX 9


Сярэдняя: 4.5 (224 галасоў)
Ax, Беларусь, мая ты доля, Мая сляза і пацалунак, Маё ў бярозках белых поле, Мой песнямі набіты клунак! Нясу цябе праз далі ў далі, Спыняюся на землях розных, Каб скрозь пачулі і пазналі Гамонку вёсен вербалозных. Нясу цябе насустрач люду У тых вачах, што мне дала ты, У словах тых, якімі буду Да скону марнага багатай. Цябе гукаю, дзе ні стану, З табой сябруючы, сябрую, Гаю, калі наносяць раны, Дзеля цябе грахі дарую. Імя тваё дае мне сілы, Хоць не хвалюся я табою — Як пацалункам самым мілым, Як самай горкаю слязою.adidas


Сярэдняя: 3.8 (11 галасоў)
Пабывайце у нас ў Салiгорску! Вы не бачылi цудаў такiх. Ў неба горад узнёсся шахцёрскi Мiж балотаў i пустак былых. Горад соллю зямельнай назвалi. Лёсам стаў ён тваiм i маiм. Салiгорск – гэта моцны “Белкалiй”. Хопiць справы усiм маладым. Праца ў шахтах – не проста маёўка. Разам з местам расце камбiнат. Не заўсёды ўдаецца ўсё лоўка, Ўсё залежыць ад плёну брыгад. А калi сцiхне шум на прыпынках, I на вулiцах стане цямно, Зноў заззяюць агнi у будынках, Гляне «Зорка Венера» ў вакно. I нясецца над Новым Палессем, Па вясеннiм iмчыцца раллi Беларуская гучная песня: Соль жыцця – побач з соллю зямлi! 2019 Air Vapormax Flair