Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

О, душа ты мая, шаляніца...

Сярэдняя: 4.7 (6 галасоў)
О, душа ты мая, шаляніца! Не душы так мяне, не гані! Дай хаця б на хвілінку спыніцца, Ачуняць ад пустой мітусні. Не цягні па ліхім бездарожжы Басанож – праз каменні і бруд. Пад цяжарам ускладзенай ношы Мне не вытрымаць новых пакут. Не кідай мяне з месца на месца, Не вымучвай істоту тугой. Дай, нарэшце, мне дух перавесці І адчуць блаславенны спакой! Хай заплюшчацца стомлена вочы! Хай расправяцца плечы мае! Я прашу... А яна нават ноччу Перадыху ў жыцці не дае. Пачынае занудліва-строга Адчуванні і думкі судзіць: Што зрабіла я сёння благога, Што павінна ў сабе я змяніць. А засну – дык і ў сне ўсё сваволіць: Прымушае і там ваяваць. Апякае то шчасцем, то болем Паглядае, дзе чым іспытаць. Выяўляе – а хто я на справе І ці вартая нечай любві? Ці такая ж я ў сне, як наяве? Ці сумленне ў мяне ўжо ў крыві? Вывучае мяне, як карцінку, Адлюстроўвае ў люстры нябёс І глядзіць, як намеры і ўчынкі Вызначаюць мой будучы лёс. 5.02.2011 nike