Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Памяці Міхася Жызнеўскага

Яшчэ не ацэнена
Нарэшце лопнулі чорныя дні Ў велькі шар яны былі ўдзьмуты Акуталі цемрай людзей без віны У мірныя дні без абвесткі вайны Бязвінным людзям павыбілі вочы Павыбіла тым, што змагаліся з цемрай Цемра ў ночы і ў дзень надакучыла ім Куля трапіла ў грудзі юнаку з Беларусі Зупыніла жыццё змагара на зусім. Смутак і жаль напоўнілі сэрцы Шкада юнака, яму ўсяго дваццаць пяць Больш ніколі-ніколі не расплюшчыць ён вочы Яго вусны ня будуць песьні волі спяваць Ён нікога ня ўбіў, нават не пакалечыў Ён мужна і цвёрда на варце стаяў Вартаваў тую грань паміж светлым і чорным Быццам дань Украіне за прытулак аддаў Ён марыў вярнуцца, апасля перамогі Не годна было з цемры ў цемру з’яжджаць Вярнуўся нарэшце з закрытымі вочмі Прывезлі яго на Радзіму…хаваць Акутала цемра дарогу Героя Загад быў адданы – трымаць на мяжы Як быццам спужала, што ў гробе драўляным Дух Волі з Майдану маглі прывязці Жуткі холад, касцёр каб сагрэцца Пад самую ноч яго прывязлі “Герояў” цемры магчыма, хаваюць а поўдні Героя Майдану, хавалі ў начы! Nike News