Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Апошнія водгукі

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Алесь Вячорка

Яшчэ не ацэнена

На кiм iз нас адпачывае?
Да часу да пары
Цi можа дзе яна лунае
У лузе, лесе, небе, на зямлi?
То мо яна яшчэ шукае
Таго, каб у сэрца заляцець
Стамiлася, цi дзе блукае
Цi цяжка з цемры неба ў свет зямны ляцець
Iскрынка мужнасцi i прагі да свабоды
Не раз спускалася з нябёс
Не раз айчыну ратавала
Рукамi тых хто ў сэрцы яе нёс
Мо трэба разам памалiцца
Цi адшукаць яе ў сабе
Цi ўбачыць, а но ж не памылiцца
Таго, хто да свабоды павядзе
Яна лунае ў паветры
Яе вось-вось адкрые кожны у сабе
Як некалi Кастусь, якi ўсё прадбачыў
Але ступiў на шлях, пакутны для сябе
Адчынiм сэрцы для iскрынкi
Якая хутка аб’яднае ўсiх
I споўнiцца усё, аб чым мы марым
I каб паспелi ў краiне нашых сноў пажыць.



Яшчэ не ацэнена

Нарэшце лопнулі чорныя дні
Ў велькі шар яны былі ўдзьмуты
Акуталі цемрай людзей без віны
У мірныя дні без абвесткі вайны
Бязвінным людзям павыбілі вочы
Павыбіла тым, што змагаліся з цемрай
Цемра ў ночы і ў дзень надакучыла ім
Куля трапіла ў грудзі юнаку з Беларусі
Зупыніла жыццё змагара на зусім.
Смутак і жаль напоўнілі сэрцы
Шкада юнака, яму ўсяго дваццаць пяць
Больш ніколі-ніколі не расплюшчыць ён вочы
Яго вусны ня будуць песьні волі спяваць
Ён нікога ня ўбіў, нават не пакалечыў
Ён мужна і цвёрда на варце стаяў
Вартаваў тую грань паміж светлым і чорным
Быццам дань Украіне за прытулак аддаў
Ён марыў вярнуцца, апасля перамогі
Не годна было з цемры ў цемру з’яжджаць
Вярнуўся нарэшце з закрытымі вочмі
Прывезлі яго на Радзіму…хаваць
Акутала цемра дарогу Героя
Загад быў адданы – трымаць на мяжы
Як быццам спужала, што ў гробе драўляным
Дух Волі з Майдану маглі прывязці
Жуткі холад, касцёр каб сагрэцца
Пад самую ноч яго прывязлі
“Герояў” цемры магчыма, хаваюць а поўдні
Героя Майдану, хавалі ў начы!



Яшчэ не ацэнена

Чароўная ноч!
Маўклівым сваім хараством
Маніць тых, хто ня спіць
І з надзеяй у змрок паглядае
Што спыніцца бег гэтых чорных гадзін
І разам з Зарніцаю Светлы ранак настане
Згінь! Схавайся ў праслойцы нябёс!
Ўладарка маўклівае цемры "Вячорка"!
Душы людскія напоўнi найвышшым святлом
Каб сэнс іх жыцця, праўда - вочы адкрыла.
Доўгачаканны прыйшоў дабрабыт
Каб усё аб чым мараць - збылося!
Шчасьце народа ў волі яго!
Зліцца з сям'ёю адзінай Эуропы