Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

ПЭНСіЯНЭР-НАСТРАДАМУС пра думы Пана аб КРАСНЫМ ДНЕ КАЛЕНДАРА (7 лістапада).

Сярэдняя: 4.7 (43 галасоў)
Лістапад... Лістапад... Восень... Як заўсёды,сумна... І сыночак мой - "ня рад"... Што б для радасці прыдумаць? Ураджай з палёў сабраны... Сеяць?.. Гэта шчэ "ня скора"... Во! Збяру я на нараду свой "лектакрат" ў сталічны горад! Давяду да іх задачы, пакажу ім іхны шлях, патрабую справаздачы ў міністэрскіх раззявак! Памяняю: крэслы,месцы... Каго – сюды,каго – туды... І – палаю за бяздзейснасць Давяла што да бяды! Прапясочу прад народам... Так,каб ведалі яны, хто завёў нас у балота! То жа мне – "сусаніны"! Гэта ж мне дасталісь люді... Робяць справы ўсе "ня так" Я! Адзін! Павінен! Думаць... Пра краіну... Што і як... Парашаўшы справы з людам, дам ім - чоткій "бацькін" план. Заадно імпэрыялізм асудзім! Бо - не па-ПУЦінскі з імпэрыялізмам нам! А сыночку гамузам адобрым святка, каб ён скакаў,як петушок. Я ж яму – атец і матка, і - сяброўка, і – дружок... Будзе ў сына ўсё па-царску! Людзікі,.. салдацікі,.. танкеткі... Мой Мікалай – ў мундыры гэнэральскім! Пасярод параду,як канфетка... Кловуны паскачуць-папяюць... Фэйерверкамі апоўначы пульнуць... Запісаў усё, мыныстр абароны? …і,.. таго… мундзірчык Колькін пачысціць не забудзем! Колька! Сын,сюды ідзі! Смету празднічка твайго размяркуем, і абсудзім… *** (9 кастрычніка 2011 г.) Kids Footwear Online


"Навошта ж мовы щ народаў

"Навошта ж мовы щ народаў розныя" безумоўна мацнейшае.
Там яскравы доказ таго, чаму нельга будаваць мясцовую, а яшчэ больш уласную "вавілонскую вежу" вышэй агульнага.
А тут і пра дзіця, якое гадуецца і на такіх словах-аскепках.
Каб не трапілі гэтыя аскепкі ў сэрдцы людскія, як таму Каю па казке Г.Х.Андэрсэна "Снежная каралева".
На мой погляд агульная стратэгія зруйнавала канкрэктную тактыку першых радкоў.
Мабыць і памыляюся.
Дабранач.

Франк... Я цікаўлюсь,што ты

Франк... Я цікаўлюсь,што ты Пішаш...
Чаму Ты не чытаеш мяне?...
***
Пісьмо акадэмікам ад пэнсіянэра.
( …курыца? …ці яйка? …мова? …ці народ?)

Было раней што: курыца, ці яйка?
Турбоціць гэтая дурота
спакон вякоў вучоны свет…
Па мне ж,..
дык курыца, як ежа, годна…
Ды й смачна - раніцою, ці ў абед…
Гатуй яе – кавалкамі, ці цалкам!
А яйка – выпі, ці – ўскалаці амлет!
Дык – не…
Праблема…
Курыца, ці яйка?
Што ж было раней?
Ах, божачкі, у акадэмікаў такая вось дурота…
Па мне ж,
прыпраў паболее дабаўце…
Каб было смачней…
Паелі, і бярыцесь за сапраўдную работу!
А не займайцесь ахінеяй!
Ёсць справа добрая, не абыякавая.
Яна цікавіць увесь вакольны Свет.
Раней узнікла мова родная,
з’яднаўшая насельніцтва - ў народ?
Цікава…
Не неверагодна…
Ці – не?
… і ўсё было - наадварот?
Вось гэта – справа! А то: курыца, ці яйка?
Пазакідаюць людзі вас тухлянкамі!
А то – ўскалоцяць з вас амлет!
О! Колькі дысертацый будзе тут!
З гіпотэзамі,.. спрэчкамі,.. дыялагамі…
Займіцесь…
Вы ж - вучоны люд!
Насельніцтва стварыла мову родную? Ці – наадварот:
яна - стварыла з нас Народ?
Найшлі займацца чым! Курамі, пеўнямі, ды яйкамі…
***+***
(уначы 2 верасня 2011г.)

Я правожу размовы з дзецьмі з каледжаў,дзе ўпор на БЕЛАрускую МОВУ.
Давай і цябе падцягну?
Зараней кажу -
за гэту СПРАВУ не плацяць...
Але,гэта галоўнае?

усе - баяцца 7..

усе - баяцца 7..

Пытаю,у ВАС, моладзи...

пытаю,у вас, моладзи... :
чаму баітесь?