Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Плот

Сярэдняя: 3.4 (5 галасоў)
Мае суседзі фарбавалі неяк плот. Напрыканцы ў бляшанцы фарба засталася. З яе й пачаўся гэты жах (ці анекдот?), які ўтварыла банда ўнукаў — Наста з Васям. Малькі рашылі: упрыгожыма казу. Яна ў бялюткім споднім — голая якаясь. Намалявалі на храбціне паласу і атаропілі: "Прыгожа! Не лякае!" Пасля прайшліся пэндзалёчкам па баках, затым, шчыруючы, спусціліся на ногі. Ніжэй, ніжэй... Каб не хадзіла ў "беляках", дамалявалі капыты яе... і рогі. Зірнулі збоку на тварэнне і ў анфас. Крыху падмазалі на шыі і на носе. І, падсумоўваючы вынік словам "Клас!", у свет адправілі — у вёску — па дарозе. А ў вёсцы дзядзька жыў вясёлы (і жыве), які гарэлку піў (альбо "прымаў на грудзі"). Па п'яні ў дзядзькі "караціла" ў галаве і ён "слязу пускаў", што болей піць не будзе. Але жыццё ізноўку "брала ў абарот", і трэ было заліць душы сваёй паланне. Дык да таго ужо дапіўся, абармот, што бачыў яву навакольную ў тумане. А тут прачнуўся, глянуў мелькам у акно — і ачмурэўў — каза зялёная на траўцы! "Няўжо гарачка з будуна? Ну і кіно! Капец! Да козачак зялёненькіх дайграўся!" Ужо суседзі пагалілі той "шэдэўр", ужо гарэзаў не цікавяць болей козы, а наш "герой" "сухі" і сёння — "лечыць" нерв "няпітаманіяй" — нудотаю цвярозай. Хаця заўчора, мне здаецца, бачыў я, што ён дамоў ішоў, хістаючыся зноўку. Цяпер вось думаю сабе: чарга мая плот фарбаваць і запрасіць унука Воўку. Мы створым хуткадапаможную арцель: так "закадзіруем", што пройме назаўсёды. Калі ў вас хтосьці не прачухаў вечны хмель, нас запрасіце, мы й да вас прыедзем... Згода? 24.06.2014 Nike Fashion


вельмі цікава, вельмі, трэба

вельмі цікава, вельмі, трэба паспрабаваць на практыцы.

цудоўны сродак ад алкагалізму

цудоўны сродак ад алкагалізму