Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

РАЗМОВА З ВЕРАБ’ЁМ.

Сярэдняя: 3.3 (8 галасоў)
Са зборніка “Гішторыі Дзеда Алега” ЗавітАў да мяне верабей. Ад кумпаніі верабейнай. – Даручэнне ад нас табе. Ты б зрабіў хацінку нам нейкую… Зараз лета. А прыйдзе зіма… Сам сядзець будзеш ў цёплай хаце… Нам хацінкі ж, ніякай няма… Вунь, шпакам, дык шпакоўню зладзіў. Што шпакі… Пабылі, адляцелі… Зімку ў Афрыцы прашчабечуць… Мы жа, тут, ў марАзы, мяцелі,на Радзіме, з табою вечна. Мы ж табе,амаль што радня ! Не залётныя там, чужынцы… Хатку, дзед, зрабі вераб’ям, каб уэімку нам не тужЫцца. І падвесь хацінку са смакам… Не, абы тама небудзь дзе… А на хату сваю, над дАхам, каб кацяра твой нас ня з’еў. І вакенца зрабі, з прыстУпкай, каб нам сонейка сустракаць… Ты ня мЕшкай, дзядок, бо тутака, пад страхОю тугА зімаваць. Я наладзіў ім “вераб’ёўку”. Па драбіне успоўз на дах, і цвікАмі, а не вяроўкаю, прычпандоліў, і моцна так… Злез. На лаўцы сяжу і цешУся… Хата – хОрамы, як варобашак і хацеў. А вы думалі – я павешуся… Бо, па старасці, звар’яцеў. Размаўляе дзед з вераб’ямі… Ў сутаварышах – кот яму… Пажывіце на вёсцы самі, свінка будзе вам за куму ! Мо гішторыя й не навучная… Можа трохі я і збрахаў… Але… Верабей, ён таксама Сушчнасць ! На двары мне з ім весялей… 3-4 ліпеня 2013г. Косава. Air Jordan