Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Сакавіцкі ягуар

Сярэдняя: 3.1 (10 галасоў)

Надзьмуўшыся, як хрыплая сава,
Яна ішла па брудным тратуары.
І снег, што ўсюды плямамі растаў,
Здаваўся ёй агідным ягуарам.

Яна ступала - ён пад ёй дышаў
І варушыў бялява-бурай поўсцю,
Рычаннем адгукалася шаша,
Глытала яе ногі без літосці.

Яна злавалась. Чвякала вада
І сакавік здаваўся ёй агрэхай.
Раптоўна... рыжых промняў чарада
Праз плот перавалілася са смехам.

Праз плот - і цераз лужыны,
Праз снег!
Пляшчыся, сонца, ў рыжых камізэльках!
Ідуць будаўнікі, і смех гудзе
Ды павісае на нябесных бэльках.

Пераляцець праз неба! Адхапіць
Пярлінкі-кроплі ад яго блакіту!
І на адзін яскрава-хуткі міг
Са звонам іх разбрызгаць і рассыпаць!

Яны прайшлі.
А сонейка дрыжыць
Маленькай плямкай, долькай мандарына.
Яна з усмешкай думала: так жыць
Не ўмее, пэўна, і напалавіну.

...А потым азірнулась - і пайшла.
Забылася на гэтае здарэнне.
І вечар, разгарнуўшы два крыла
Лунаў над ёй у ціхім летуценні.

Былі ёй дрэвы цёмнымі, як гар,
І сакавік - жахлівым і гаркотным.

... А белы і маўклівы ягуар
Ёй недакучна лашчыўся
У боты.



Брава! Блiскуча! За выняткам

Брава! Блiскуча! За выняткам некалькiх дробных нават не момантаў, а нейкiх усведамленняў аб момантах, выдатнейша! Вiншую!

Дзякуй вялікі!

Дзякуй вялікі!

Вольга Нікіценка