Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Шакаладкі

Сярэдняя: 5 (2 галасоў)
Мой сябра мне ад сваёй дачы Прапанаваў узяць ключы – Каб цуды Нарачы пабачыць І ўсёй сямейкай адпачыць. Я вельмі доўга не ўпіраўся – Падзякваў, кінуў у кішэнь, З дачкамі й жонкай ў шлях сабраўся У выхадны спякотны дзень. І вось мы ў лесе на палянцы! Ледзь дабраліся ў дабрадаць, Адзенне скінулі і сланцы – Хутчэй пад сонца – загараць! Мо толькі ля гадзіны трэцяй Пайшлі скупнуліся разок – Бо ўжо канючыць сталі дзеці. Ды я прыкрыкнуў на дачок: “Дурніцы гэткія! Ляжыце, Пакуль у вас магчымасць ёсць! Рай на халяву! Паглядзіце – Вакол – такая прыгажосць! Дык загарайце без аглядкі! І мне не пудрыце мазгоў! Не целы будуць – шакаладкі, Калі прыедзеце дамоў!” Празагаралі так суботу, Нядзелю гэтак правялі – Каб збіць да сонейка ахвоту, Набрацца сілы ад зямлі. Калі ж прыехалі дадому І захацелі легчы спаць, З нас чацвярых ужо нікому Не даў загар наш паляжаць. Такой чырвонай стала скура – Нібы па ёй прайшоўся прас, Палезла ўверх тэмпература, У лазарэт пагнаўшы нас. Там урачы хавалі ўсмешкі, Нас ратавалі, як маглі… Ды пухіры і скуры рэшткі На целах доўга шчэ былі… Дасюль знаёмым у забаву Нас пры сустрэчы запытаць: “Што, шакаладкі, на халяву Слабо яшчэ пазагараць?” Nike Air Penny 3