Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Сіроцкія пакуты

Сярэдняя: 4 (2 галасоў)
Ой ты, рэчанька... неглыбокая! Над табой жаўрук так звініць… А я дзеўчына адзінокая. На мяне ніхто не глядзіць. Не крывенькая, не гарбатая, Але ж маюся ўсё жыццё: Сірацінушка не багатая, Ўсё, што ёсць на мне – не маё. Ой ты рэчанька срэбразвонная! Ля цябе заўсёды – спакой. Я ж – гаротная, я ж – прыгонная. Заспяваю – слёзы – ракой. Няма матухны, няма татачкі. Зноў да раніцы не засну. Ў нечым дворыку, ў нечай хатачцы За кавалачак спіну гну. Цячэ рэчанька, прытуляецца Да адлеглага беражку. Да мяне ж ніхто не спяшаецца. Для каго ж сабе берагу? Ці для мілага і для любага, Што аднойчы стрэнецца мне? Ці для нейкага злыдня грубага, Што згвалтуе колісь мяне? Ой ты, рэчанька неглыбокая, Над табой жаўрук так звініць… А я – дзеўчына адзінокая. На мяне ніхто не глядзіць… New Nike Shoes