Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Схіляюся, Гасподзь, ля ног Тваіх...

Сярэдняя: 4.3 (3 галасоў)
Схіляюся, Гасподзь, ля ног Тваіх. На міласць спадзяюся – на Тваю. І кожны выдых мой, і кожны ўдых Табе змірэнна ў рукі аддаю. Прымі мяне – такога, як я ёсць – нікчэмніка ў струменях гаркаты – і дай, Тваю спазнаўшы Ягамосць, сказаць Табе, як мне патрэбны Ты. Ты – хлеб мой і жывільная вада, прытулак – і ў спякоту, і ў мароз. А я... Мне без цябе зусім бяда. Стаю... і не хаваю нават слёз. Пачуй адчаю крык – пакайны плач! Маё выратаванне – Ты адзін! Не кінь мяне, знямоглага – прабач і ад грахоў душу асвабадзі. Малю Цябе – і ў шчасці, і ў журбе, і ўранні, і ў вячэрнюю пару: куды б я не памкнуўся, да Цябе і розум мой, і сэрца накіруй. На ўсіх шляхах ратуй мяне ад зла. Ва ўсе часы ад смерці барані. І ў цемры ніспашлі прамень святла, і ў сцюжу распалі любві агні. Я веру: Ты, мой Бог, – жыццё маё, Ты – лекар мой, адзіны Гаспадзін. А я – дурное дзіцятка Тваё – Твой блудны, недарэчны гора-сын. 11.04.2014 Air Jordan 12 Low


цудоўны верш.

цудоўны верш.

цудоўная малітва

цудоўная малітва