Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Стаіш у лесвічным пралёце...

Сярэдняя: 4.1 (7 галасоў)
Стаіш у лесвічным пралёце... Знаёмы стан, знаёмы твар. Зноў з сігарэтаю ў роце Без усялякіх добрых мар. Ці памятаеш пра мяне? Маё каханне – звон крывавы, Паперка, змятая ў агне, Разбіты гук вады з-пад крана. Гудзіць камп’ютар у ціхай ночы – Байфлай ідзе па правадах. На фотаздымку – твае вочы, Блакіт празрысты, як вада. Аблокі больш не плачуць у небе, У пустых пад’ездах слёз няма. І алкаголь памёр у венах, І скончана мая вайна… Ты мне не падасі рукі, Не прапануеш сігарэту… Як тэлефонныя гудкі, Як смерць пад дулам пісталета Кароткі позірк… Шкло разбіта. Здаецца, што Зямля з арбіты Ляціць і хуценька зыходзіць, Што ледзьве з розуму не зводзіць… Стаіш у лесвічным пралёце. Усе прайшло, ты зноу адзін, Паддаўшыся глухой дрымоце Навек. Ты зроблены з ільдзін. Air Jordan XI 11 Wool


Паказалі б гэты верш хаця б

Паказалі б гэты верш хаця б настаўніцы беларускай мовы, каб памылкі і русізмы выправіла, а пасля ўжо на сайт дасылайце.