Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Уладзімір Ясеў Сустрэча

Сярэдняя: 3.4 (7 галасоў)
Хата пазнала мяне, сціпла рыпнуўшы ганкам, З-пад шырокай страхі цмокнула ў нос скразняком, Калыхнула павольна бялюткай фіранкай І кранула патыліцу моцным, крывым вушаком. Штосьці сказаць мне было, сеўшы ў смуце на лаву: Дзе я быў, што рабіў? Долю знайшоў. Ці сваю? Што кранае мяне? Як там маюцца справы? І пра што, часам, звонка і важка з імпэтам пяю? Моўчкі сядзеў я, дрыжаў ля ня топленай печкі, Што я страціў, скажы? Што, дзе і як адшукаць? Я на золку пайшоў, ды акенцы мне ў плечы Пільным поглядам сумна і кпліва глядзяць і глядзяць… adidas