Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Апошнія водгукі

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Так мілагучна й зьнянацку...

Сярэдняя: 4 (1 голас)

Так мілагучна й зьнянацку,
Звышы зьлятая,талы сьнег
Прагаманіў аб цёплай хаце,
Дзе замест сонца Ваш усьмех.

Дзе на палетках рунь гагоча
У зімным водгульлі палёў,
Дзе ўлетку ўсе руменкі хочуць
Каранаваць вянком галоў.

Як той разьбяр тугуе дрэвам,
Як хварбы трызьнюць мастаком,
Вы,мая сьпеўная Венэра,
Так я да Вас ляцець гатоў.

І нашы вочы стануць зьзяньнем
Заранкаў над гудым лясом.
Вы--майго суму мілаваньне,
Як выдма, цешыцесь зь пяском.

Руністы покрыў усьцілая,
Лятуць сьняжынкі-першанцы,
Пяшчотных дум не загасая,--
Майго каханьня пасланцы.