Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Ці сонцам узыдзеш над полем...

Сярэдняя: 5 (1 голас)
Ці сонцам узыдзеш над полем, Ці з хмары тваёй будзе град ісці, Ты адна, як у сейбіта доля, — I ў сэрцы пакутным ніколі Няма адмаўлення ад радасці, Як няма паратунку ад болю... Калі зляпіў Адама з гліны, Заўчасна радаваўся бог, Бо ні датацый не падкінуў, Ні штатамі не дапамог. I не было ў Адама «нама», I сакратаркі не было, — Быў свет не свет, а скажам прама: Неперспектыўнае сяло... А бог лагодзіў: — Тут вадзіца, Тут хлеб і райскае дабро, А так во зробім маладзіцу, — Сказаў — і выламаў рабро. Адзіны штат Адамаў — Ева З яго ж уласнае касці З’явілася пад райскім дрэвам, — Гавей тут з ёю і пасці... Вось гэтак сумна пачалося Жыццё ў сівую старыну: Што бог падкінуў для мілосці — З тым і да шлюбу, і ў труну. Калі б не скеміла тут Ева, Спакусы яблык не ўзяла, То і сядзела б век свой дзевай, Дабра не знаючы і зла. Зрабіла крок рэвалюцыйны, Каханне ўзняўшы з небыцця: — Бог лепіць арганізацыйна, А мне патрэбна — для жыцця. Ляпі мяне, Адам, каханнем, А я цябе пераляплю. Няхай праклятымі мы станем — Што бог недарабіў, зраблю! — I я зраблю цябе прыгожай, — Адам забыў, што ён не бог, — Аж адарваць вачэй не зможа Сам усявышні Саваоф!.. Засердаваў не без прычыны Тварэц: — Я ж майстар — не партач! Наноў перараблю жанчыну, А з Евай ты тады паплач!.. Сад райскі здаўшы пад распіску, Адам кахаўся ды любіў, Чапляў калыску за калыскай... А бог жанчыну ўсё рабіў. Ды колькі ні псаваў ён косці, I колькі рэбраў ні ламаў, А век жыве і век зайздросціць, Бо Евы гэткай прыгажосці Ён, як Адам, не змайстраваў.Air Max 95 20th Anniversary