Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Васіль Зуёнак

zuyonok.jpg
Нарадзіўся 3 чэрвеня 1935 года ў вёсцы Мачулішча Крупскага раёна Мінскай вобласці. Пасля заканчэння Барысаўскага педагагічнага вучылішча (1954) і аддзялення журналістыкі філалагічнага факультэта Беларускага дзяржаўнага універсітэта (1959) працаваў у рэдакцыі газеты «Рабочае юнацтва», у 1960 — 1966 гг. — у газеце «Піянер Беларусі», быў намеснікам галоўнага рэдактара часопіса "Маладосць", галоўным рэдактарам "Бярозкі", з 1982 года сакратар праўлення СП БССР, а з 1990 па 1998 гг. - старшыня праўлення Саюза пісьменнікаў Беларусі. Першыя вершы былі надрукаваны ў 1954 годзе. Аўтар кніжак паэзіі «Крэсіва» (1966), «Крутаяр» (1969), «Сяліба» (1973), «Нача» (1975), «Маўчанне травы» (1980), «Світальныя птушкі» (1982), «Жніўны дзень: Выбранае» (1985), «Лета трывожных дажджоў» (1990), «Чорная лесвіца» (1992), «Пісьмы з гэтага свету» (1995) і многіх іншых. Напісаў кніжкі нарысаў і замалёвак для дзяцей «Любіць прыроду - любіць Радзіму» (1962), «Працай славіцца чалавек» (1963) і паэтычныя зборнікі «Вясёлы калаўрот» (1965), «Жылі-былі пад вадой» (1969), «Сонечны клубочак» (1972), «Будзем сілы набірацца» (1974), «Шапка-ўсёвідзімка» (1983), «Хата, поўная гасцей» (1987). Перакладае з расейскай, украінскай, балгарскай, польскай, славацкай, сербскай і іншых моў. Разам з Р. Барадуліным пераклаў кніжку вершаў У. Лучука «Возера-Бульдозера» (1978). У 1974 годзе за кнігу паэзіі «Сяліба» прысуджана прэмія Ленінскага камсамола Беларусі, а за паэму «Маўчанне травы» (1980) у 1982 годзе Дзяржаўная прэмія БССР імя Янкі Купалы. adidas Sneaker News


Сярэдняя: 4.5 (84 галасоў)
Мама «Ойча наш...» прамаўляла I вучыла ксціцца мяне, — Больш малітваў мама не знала, — З той, адной, быць і мне ў труне. Слоў для Бога не трэба многа, З Богам лепш не крычаць — памаўчаць «Ойча наш...» — мая засцярога, Калі д'яблы ўвушшу верашчаць. «Ойча наш...» — ці ў грымотах дарога, Ці ў чарнобыльскай мляўкай цішы, — «Ойча наш...» — я прашу толькі ў Бога Хлеба і ўратавання душы. Я ў сваіх універсітэтах He спазнаў да неба шляхоў, — Ды здагадку меў, што ў Сусветах «Ойча наш...» — мой надзейны схоў. «Ойча наш...» — тыя вочы-пытанні, Што на покуці ў нас жылі, Мне і сёння адказ патайны Абяцаюць, ды не на зямлі...Footwear


Сярэдняя: 2.9 (12 галасоў)
Перакупшчыкі-старызнікі, Аддаю свае гады — Задарма, з адзінай рызыкай: Зноў бы вырвацца туды, Дзе ні рыфмаў, ні паседжанняў, Дзе ні рыфаў, ні віроў, Ні вымоў, ні папярэджанняў, Ні прамоў на «будзь здароў!», Дзе суседкаю-сквалыгаю Не спайманы ў агурках, Па аблоках, як па выгане, Ходзіць хлопчык на руках... Так наступаюць гарады З жалезным подыхам і віскам: Стаяць здзічэлыя сады На Ляхаўцы, у цэнтры Мінска. Іх зацвітання па вясне Даўно ніхто не выглядае. Стаіць — мелодыяй Маснэ — Бярозак пара маладая. Ці закаханы пасадзіў, Ці хто вяселле так адзначыў, Ці хто двайнятак нарадзіў... Цяпер тут выгулак сабачы — Пустыр між дымных камяніц, Дзе робіць лукавіну Свіслач... Вынюхвае па сёння шпіц Падскварак дух, што тут завіснуў. I ўспамінаюць снегіры Расказ дзядоў чырванагрудых, Як іх кармілі на двары, — Успамінаюць, нібы цуда... А лукавіну, як пятлю Пад’ёмны кран ужо гайдае... Я вас не ўцешу, хоць люблю, Бярозак пара маладая...Air Jordan IV 4 Retro Snake Skin


Сярэдняя: 4.4 (26 галасоў)
Падаўжэлі языкі
Ці то падзічэлі?
Хоць садзі іх пад замкі:
Так паязычэлі!
Жонка слова, а ты — сем,
На падбор, ад сэрца.
Завіхурыць, панясе —
Што адкуль бярэцца!..
Стаў прыдумваць я:
                               з чаго б
Так усё няпутна?
Толькі думкам — бух у лоб
Панядзелак мутны...
Круціць чортавы круті
У вачах аўторак:
Выхадны быў
                      і другі,
А работы —
                    горы.
Серада —
                 мільён хвастоў,
Беганіна, спешка!..
А чацвер — ідзе Хрыстом:
«Хто тут грэшны грэшнік?..»
Пятніцы б —
                    адно рашыць:
«Ці ўпякуць вымову?..»
У суботу — дом дрыжыць:
Дзень дывановы!
Той трасе і той трасе,
Жонка наступае:
«Ну, а ты што не нясеш?» —
Бэсціць цябе, лае.
Так і круцішся штодня...
А каб жа яе звадкі,
Каб не гэта калатня,
Ўсё пайшло б парадкам,
Памякчэлі б языкі
Ды пасаладзелі,
I была б у нас, браткі,
Ўсё жыццё нядзеля!
adidas