Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Апошнія водгукі

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Ты ночкаю каляднай варажыла...

Сярэдняя: 4.7 (22 галасоў)

Ты ночкаю каляднай варажыла
І ў воду воск напоўправідны ліла,
Цікавячы, што выхадзіла мне:
Курганчык... белы крыжык... так, магіла!
У гэты рок я буду ўжо ў труне.

І, броўкі хмурачы, са дна ўзяла
Ты белы воск, яго сціскала, мяла
І, смеючысь, сказала: «Дзе твой кон?
Дык чым бы моц яго нас ні спаткала —
Ў маіх руках, як воск, падасца ён».



1917 - 1909 = 8 (бясконцасць

1917 - 1909 = 8 (бясконцасць упоперак)
Ўжо колькі мне наваражылі,
А што збылося, а што не.
Але пытацца пра магілу
Мне не хацелася нідзе.

Цыганка бацьку майму крыла,
Што нешчаслівы буду я,
А па руке было два сына,
І надта доўгі шлях жыцця.

Мы самі месім нашу гліну.
Дапамагаюць, маюць плён.
Але з шагрэневым ухілам
Жаданні ведаць свой загон.

Мне вельми падабаецца гэты

Мне вельми падабаецца гэты верш!))