Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

У Гомлі, дзе маўчаць званы...

Сярэдняя: 4.7 (13 галасоў)
У Гомлі, дзе маўчаць званы І дзе дрыгва люд паланіла, Стаіць, нібыта вартавы, Наш ГДУ імя Скарыны. Прырода невуцтва і здрад Яго ў дзень гневу спарадзіла: І кафедры, і дэканат Расейскай мовай напаіла. Яна ільецца на філфак, І немагчыма на’т хавацца. І застывае у глуздах Густой смалою рэнегацтва. Туды і бусел не ляціць, І зубр не йдзе. Адное вецер На месца смерці набяжыць, Каб мчаць атручаным па свеце. Калі заплача хмара ўсё ж, Разбавіць піва смак “ванючы”, То з карпусоў сцякае дождж Расейшчынай ў пясок зыбучы. Ды чалавека Нехта Там Ісці у ГДУ прымусіў. І той пайшоў пасля 100 грам, І праз пяць год дамоў вярнуўся. Прынёс атручаны дыплом, Даведку на размеркаванне. І пот на твары ручаём Сцякаў ад ранку да змяркання. Прынёс—і саслабеў, і лёг, І ўсё адно маўчаць ён мусіў, І дуба даў ля нечых ног. Відаць, для славы Беларусі. А нехта мовай напітаў Расейскаю свае прамовы, І рэнегацтва ён прызнаў Для ўсіх паўсюль абавязковым. Accessories


З Альмаматэр --- Дык хай

З Альмаматэр
---

Дык хай далей бы і жыло
Ў ГДУ тым рэнегацтва,
каб і па-руску ў ім было
з такой нянавісцю вар'яцтва

Каб выпускнік той ВНУ
займеўшы свой дыплом злаваўся?
Ён рэнегат быў, або нуль?
Калі вучыў іх выкладацца?

На вучнях вучацца яны,
усе(!) выкладчыкі паўсюдна!
...
-Такі ідэйны... і жывы!?
У гэнай мове?
Хай злуюцца!

Але не буду злосным я.
Я не упарты, не ідэйны,
каб забіваць амаль дзіця
за тое,
што ён любіць рэўна.