Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

2009

Сярэдняя: 3.5 (17 галасоў)
Было то шмат гадоў таму, Калі наш сын яшчэ і не наведваў школу. Купілі тэлевізар мы ў сям’ю, Ды з пультам, ўпершыню , да слову. Глядзеў наш хлопчык тэлевізар і ўсё. А мы тым часам справамі займалісь. Пазней узялі пульт і штосць не то. Якім та чынам, яго неяк сапсавалі. Але ж не разумеем, што і як. Таму пытаем у свайго малога. Мо ты пульт «трыбушыў» па ўсяк, Таму з яго не возьмеш анічога? “Не”- кажа Саша:”Не чапаў яго”. -А мабыць яго скінуў на падлогу? -Я Вам кажу, што не чапаў і ўсё. -Чаму ж тады пульт не працуе ўвогул? Пыталіся яшчэ, ці не было Як недарэчнасці здарэння. Напрыклад - сам ён падаў мо? Альбо яшчэ ёсць тлумачэнне? Размова не сканчалася- у тупіку сям’я. Знайшла ўсім выйсце наша “кнопка”: “Калі Вы хочаце, каб адказаў, што я; Дык я пульт сапсаваў” – і кропка. Nike


Сярэдняя: 4.5 (19 галасоў)
…І падалося ў дзень той, што нябёсы абрынуліся раптам на зямлю, і быццам люты цмок з нябёс спусціўся, каб здзейсніць справу чорную сваю. …І падалося ў дзень той, што бярозы імгненна пачарнелі, а вада у рэчцы чыстай стала брудна-шэрай, бо ў дзень той змрочны, у той дзень жахлівы людскія лёсы пакалечыла вайна. Nike Shoes


N.

Сярэдняя: 4.8 (106 галасоў)
Скупое восеньскае сонца Лістоту жоўту дрэў цалуе. І клёны ськідваюць Свой зоркавы дэсант. Ізноў душа Бязважкасьці жадае, І на пяры Паэта – Колер-амарант. Я Вам пішу, Што без каханьня сьвет нямілы, Але і жаласьці, крый Божа, Не прашу. Калі галоўнае Ня здолелі убачыць, Што Вам мой верш? – Нібы бяльмо ўваччу. Калі прад Вечнасьцю стаіш – Пустое адлятае, А зерне ісьціны – Крышталем на зямлі. І хоць мяне Вы Аніколі не любілі, Ды я ўсё роўна БЫЎ, КАХАЎ... Я ЖЫЎ!..nike


Сярэдняя: 4.8 (6 галасоў)
Гады вайны. Разруха. Бруд. Кліч хлопчыка аб дапамозе. Які адзін застаўся тут, На неабкатанай дарозе… Яго бацькоў даўно няма: Загінуў бацька ў палоне, Матуля, чыстая душа, У роспачы злягла на Доне. Малодшы брацік - Філімон - Памёр, калі хвароба ўзяла. Сястрычка Танечка ўжо год Байцоў на фронце лекавала. А вёску, дзе жылі яны, Ваўкі-фашысты зруйнавалі, І разам з хатамі лясы Чырвоным колерам палалі. Хлапчук схапіўся за падол Старой жанчыны, з ёю разам Ён цяжкі шлях вайны ішоў, З ёй ратаваўся іншым часам. Аднойчы ноччу, у вясну, Іванка ўскрыкнуў ад спалоху. Убачыў страшную разню. І збег у лес, надаўшы руху. Там сеў пад велізарны дуб, Застаўся ў поўнай адзіноце, Бо болей крочыць ён не мог - Ён апынуўся на балоце. Слязінкі капалі з вачэй. Бо разумеў, што часам згіне. Чаму вайна малых дзяцей Сама прадставіла магіле? Але Іванка - барацьбіт! Паспрабаваў пад ранак выйсці. Пабачыў, што народ забіт, І кінуўся ў пошук выйсця. Ужо доўга крочыў цераз лес, Не бачыўшы зусім жывога, Пакуль заўважыў ён здалёк Фашыста, хлопца маладога. Падумаў - ратаванне тут! Але ж ён страшна памыляўся. Хоць з віду добры, унутры - бруд. Тут выстрал дробязна раздаўся. Зусім не дрыгнула рука Пачырванелага забойцы. У вачах у хлопчыка сляза, І кліч матулькі звыш: "Не бойся!" Ужо сэрца кінула свой стук, Але ж засталася навекі Там пляма, што з варожых рук Вайною мерлі дзеці. Дзеці! Гады вайны.Разруха. Бруд. Няма жальбы аб дапамозе Дзіцяці, згубленага тут, На неабкатанай дарозе... Nike Tiempo Legend VI FG