Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Уладзімір Ясеў Слова

Сярэдняя: 3.3 (7 галасоў)
Ружавым світанкам над соннай ракою, Дзе бераг накрыўся туманам сівым, Я Слова пачуў і не стала спакою Ў гарачым, даверлівым сэрцы маім. Я Слова пачуў і прачнуліся гукі. Зязюля адкрыла імгненням падлік, Вярнуліся шоргаты, свісты і грукі, Твар сонца вячыста над светам узнік. Пачалі ў лістоце прывольнай дубровы Нястрымана птушкі скакаць - стракатаць: “Табе, чалавеча, сінечай вясновай Падорана Слова. Ці ёсць, што сказаць?” Удзячны заўсёды такім суразмоўцам, І полю, і хмарцы, што ў небе плыве… Маё спавядальнае, сціплае слоўца Трывожнаю радасцю ў мове жыве. JORDAN