Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

УСЁ Ў ЖЫЦЦі - Ў СВАЮ ЧАСІНУ.

Сярэдняя: 3.2 (27 галасоў)
Прыйшла парА… Прыйшла. Стаіць. БалбОча нешта, нават з гордасцю … Я – працу адлажыў. І што, парА, з табой рабіць? Чаго прыпЁрлася? Яна – пакАзваць мне: навошта, як, куды… Ды, неяк, баязліва, запалошанна… Эх, ты – парА, калісьці быў я маладым… А зАраз ты навошта мне? Дзе ж ты, парА, была ранЕй? Калі быў поўны сіл і мОцы, а я – здарОвы Дуралей, бяз цэльнага напрамку гойсаў… Прыйшла парА… Набегалася дзесьці? Але, ня буду гнаць Яе з двара. СпатрЭбіцца. Ёсць для Яе мае унукі, й дзеці… 18 красавіка 2013 г. **( балбОча нешта – что-то тараторит; нават – даже;рабіць – делать; навошта,як,куды – зачем,как,куда;ды, неяк – да как-то; запалошанна – испуганно; калісьці – когда-то; А зАраз - а сейчас; ранЕй – раньше; мОца – возможность мочь; бяз цэльнага напрамку – без целенаправленности; гойсаў(жарг.) – прыгал туда-сюда; дзесьці – где-то; спатрЭбіцца – пригодится). New Nike Shoes


ПРАЦЯГ А Я – здарОвы

ПРАЦЯГ

А Я – здарОвы Дуралей,
бяз цэльнага напрамку.
хутчэй ты чАрку мне налей
чарнІльца гэтым ранкам!
ХлябнУ яго і - знОў насру
Ў чарговы раз на Вершы.ру!