Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Ведзьма

Сярэдняя: 4.2 (12 галасоў)
Ведзьма Я не чарауніца — ведзьма маладая Добрым людзям побач гора не жадаю. Разумею птушак і звяроу размовы, І на гэтым свеце мне нішто не нова. Погледам адзіным запаляю душы, А маё жа сэрца — куляй не ўзрушыш. Мне наканавана бязлітасным лёсам Захаванне ведаў тайных і дзівосных. Нельга тыя веды мне выкарыстаці, Толькі захаваць іх, толькі перадаці. Не пытайце людзі нашто тыя веды, Што передаюцца ўнучцы ды ад дзеда, Ад бабулі — ўнуку па крвыі адзінай — Мы гартуем сілы бараніць Радзіму. Як надыдзе вораг, ці настане здрада, На зямлі азернай будуць ім не рады — І мароз, і сонца, і маланка злая, І лясы, і рэкі, і дрыгва жывая. Хто ў чорным сэрцы сябе лічыць панам — Без труны ў зямельцы будзе пахаваны... Я не чарауніца — ведзьма маладая Добрым людзям побач гора не жадаю adidas NMD kaufen


Калі пройдзе Калі ціпа жа

Калі пройдзе Калі ціпа жа ыпоха,
Но товді я сяду да Брыля тут гондэ.
А то шо-то тяжко ій памылкі правіць,
А не то шо зразу внуку цыцку бабкы.

Васыль Брытва

Прыгожа і містычна, аж

Прыгожа і містычна, аж мурашкі па скуры...Спадабалася.