Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Апошнія водгукі

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Алег Мантур

Сярэдняя: 4.2 (12 галасоў)

Ведзьма

Я не чарауніца — ведзьма маладая
Добрым людзям побач гора не жадаю.
Разумею птушак і звяроу размовы,
І на гэтым свеце мне нішто не нова.
Погледам адзіным запаляю душы,
А маё жа сэрца — куляй не ўзрушыш.
Мне наканавана бязлітасным лёсам
Захаванне ведаў тайных і дзівосных.
Нельга тыя веды мне выкарыстаці,
Толькі захаваць іх, толькі перадаці.
Не пытайце людзі нашто тыя веды,
Што передаюцца ўнучцы ды ад дзеда,
Ад бабулі — ўнуку па крвыі адзінай —
Мы гартуем сілы бараніць Радзіму.
Як надыдзе вораг, ці настане здрада,
На зямлі азернай будуць ім не рады —
І мароз, і сонца, і маланка злая,
І лясы, і рэкі, і дрыгва жывая.
Хто ў чорным сэрцы сябе лічыць панам —
Без труны ў зямельцы будзе пахаваны...
Я не чарауніца — ведзьма маладая
Добрым людзям побач гора не жадаю



Сярэдняя: 3.4 (8 галасоў)

На кірмаш
(байка)

Дзядзька меўся на кірмаш...
З-пад паветкі колы
выгнаў...
Воз той, Бог прабач,
Пеўню на смех — кволы.

Дзядзька кола пахістаў
Асцярожна ботам —
Дзе той час рамантаваць,
Будуць грошы — потым...

Так і выбраўся:
наклаў
Збожжа і бялізны,
Яек кош, два кумпяка...
Скарб — ого! — вялізны...

На Каня хамут уздзеў
(З дзірак лезе вата)
Конь на кола паглядзеў,
І здзівіўся надта

Ў Дзядзькі — воля у вачах...
Пугу узяў сурова...
Конь паціснуў плячыма —
Не патрэбны словы.

Паімчалі пакрысе...
Што ж вясной дарога —
Гразь балота,
Дзе-нідзе — суха
Так нічога...

Хлешча хвост па барадзе,
Мухі, тое-сёе...
Дзядзька дрэмле, Конь ідзе,
Усхоропваюць абое...

Раптам — хрусь! — і перадок
Ўніз і ў бок падаўся...
Дзядзька тварам ў каравяк
Трапна скіраваўся.

Падхапіўся — нібы чорт!
І плюецца злосна...
А конь іржэ ў весь конскі рот —
Смешна ж невыносна!..
----------------------------------
Эканоміка ўпярод
А культура — потым?
Не прыйшлося б нам глынаць
Вынік поўным ротам