Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Вузкая рака

Сярэдняя: 5 (1 голас)
Гэты размер – не шукаючы лепшага Я для паэмы вазьму Вершнiк чакаць не збiраецца пешага Лепей скакаць аднаму… …Ў лесе грыбоў – урадзiлi, харошыя Ну хоць касою касi Будзе напэўна замала мне кошыка Возам бяры вывазi Ну а грыбы – то не тыя усякiя Што не iдуць да губы Баравiкi – на падбор ўсе узятыя Дзед называў iх «грыбы» Ну, а яшчэ ён казаў нам – «праўдзiвыя» Ў кошыку зверху iх клаў Так i глядзеў бы на гэтае дзiва я Так бы стаяў i стаяў… Вось слiмачок, сам як грыб марынованы Сунецца ледзь у траве Ўсё, што было ад сумлення прыхована Раптам ўстае ў галаве Цi то грыбы, цi то зёлкi гаючыя Цi то гняздо жаўрука Цi то шыпшыны галiны калючыя Цi то з дзяцiнства рака Роднае наша, сваё, беларускае Кропелькай кожнай ў рацэ… Ну, а яна – не шырокая, вузкая Чуў – зачынiлi лiцэй? Як так – змаганнi усе былi марнымi Усё парасло бадыллём? Цi то тэрорaм, цi то падманамi «Выпьем – и снова нальём?» «И вообще – вы о чём, уважаемый?» Ды гэта сэрца крычыць Ў роднай краiне нам пагражаюць Роднае ўсё зачынiць Знiшчыць буслоў, i вавёрак, i трусаў Знiшчыць у лесе грыбы Знiшчыць – увогуле - ўсiх беларусаў Ўсiх iх пакласцi ў грабы Вось дык вар’яцтва… усе захварэлi мы Нейкай хваробай дурной Мы пагарэльцы – ў вайну не згарэлi Зараз гарым з галавой Дзе разуменне? Дзе выйсце? Дзе iсцiна? Крочце з агня у раку Каб ад смуроду яна вас ачысцiла Зноў каб спяваць жаўруку Kids Clothes