Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Уладзімер Гардзейка

Сярэдняя: 3.3 (16 галасоў)

I у маўчанні, і у словах
Маіх памылак не шукай
Што карыстаюсь роднай мовай
На гэта ты не наракай

Бо чым далей ў жыцці іду я
Тым слова роднае бліжэй
Хто ж яго болей пашкадуе
I данясе вам да вушэй?

Так прыкра, што ад дзетак ў вёсках
Адна маскоўшчына гучыць
Нібы папса, што у кіёсках
Да ночы з ранку верашчыць

Хто страціў мову – страціў розум
Прыродны, свой, што Бог нам даў
Пабіла дзедаў сад марозам
А ты аб гэтым не ўзгадаў

Вам у галовы не уцяміць
Ніколі вам не зразумець
Што на сваёй зямлі гасцямі
Надоўга нельга усядзець

3.01.2002



Сярэдняя: 2 (2 галасоў)

Iдуць гады, усё мінаецца
Усе губляюцца сляды
Але любоу не забываецца
I застаецца наўсягды

Зноу бачу я сябе хлапчынаю
А побач вішні ў кветках ўсе
I бачу я цябе дзяўчынаю
I да цябе йду па расе

I потым з рук усё нешта валіцца
Той сон — куды не пагляджу
I цэлы дзень ад самай раніцы
Я зноу хлапчынаю хаджу

Хваробу гэтую ня вылячыць
I мне здаецца — справа у тым
Што маладым я і ня быу яшчэ
А толькі буду маладым

Няхай усё сабе мінаецца
Ўсё адлятае наусягды
Але любоў не забываецца
I нашы лепшыя гады



Сярэдняя: 4 (4 галасоў)

А ты настрой ніколі не губляй
I на жыццё з ахвотай зарабляй
А як няма табе дзе зарабіць
Дык думай, што рабіць, далей як жыць

А ты любі заўсёды родны край
Заўчасна не лажысь, не памірай
Пра продкаў, пра дзядоў сваіх ўзгадай
Сваю пашану ім, глядзі, аддай

А ты чым горш, тым будзь крапчэй, крапчэй
Глядзі, ні ад каго ты не хавай вачэй
Павагу да сябе заўсёды май
I у руках сябе весь час трымай

А ты назло усім вясёлым будзь
Трывогі ўсе свае адкінь, забудзь
I здзейсніцца усё, што ты хацеу
Каб толькі свет не узяў, не звар’яцеў

А ты, зямляк, рабі наперад крок
Бо лёс табе няздарма даў урок
А ты, браток, у лепшае павер
I будзеш жыць іначай, як цяпер

30.09.2001



Сярэдняя: 3.1 (10 галасоў)

Абмялела рэчачка
Дагарэла свечачка
А ты сіраціначка
У свет пайшла адна
Астывае печачка
Дзе ты ходзіш, дзетачка
У рваненькіх баціначках
Плачаш ля вакна

Чым ты там сілкуешся
Ды аб чым хвалюешся
Хто табе параду дасць
Што далей рабіць
Як адна гадуешся
Да зімы рыхтуешся
Як адна збіраешся
Ты на свеце жыць

Раскажы, што сталася
Дзе ты пабіралася
А ці шмат накідалі
У торбачку тваю
Ува што убралася
Што рабіць збіралася
Як цябе пакрыўдзілі
У сваім краю….