Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Вясковы пенсіянер

Сярэдняя: 2.7 (10 галасоў)
Марнее мой сусед — Скрозь мала цяглай справы. Збягае пакрысе Народ да слоў і славы. На весніцах вісіць Зрання ў сваім падворку, Смыліць яму, карціць Пачаць хоць з кім гаворку. Змарнелы конь брыдзе. Вязе кудысь жанчыну. «Супоня, глянь, спаўзе! Папраў, — крычыць, — ляйчыну!» Падыдзе. Звяне злосць. Пагляне, як з іконы: «Ну, конь, які ўжо ёсць. Хамут бы хоць ягоны...» Каня перапражэ З дасведчанасцю справы, I конік той заржэ I стане больш рухавы. I доўга будзе ўслед Глядзець ён той павозцы, На той апошні след, Што пакідае ў вёсцы.adidas