Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

ВЯСКОВЫЯ БУДНі.

Сярэдняя: 3.1 (15 галасоў)
Пайшлі з унУкам лАдзіць лаўку. Што пад антОнаўкаю, ля калОдзежа. Унучак мой, канешне, шчэ маляўка… Але… Там-сям, сім-тым, ды й дапамОжа. Бо, цяга ёсць да працы, калі з дзЕдам. ЦікАвіцца… Глядзіць, як справа йдзе у дзеда… І мне – спакой, бо пад наглЯдам, бо – жыЎчык-непаседа! Улезе ўрАз – куды ня трэба! Нясе за мною малаток з цвікАмі, а я – слупкі, пад лаўку, ды – нажоўку. Аж тры гадЫ дажджы змагаліся з слупкАмі… Згнаілі… Патрэбна ўгрунтавАць слупкі паноЎку. Прыселі, каля лаўкі. Па-сур’ёзнаму абгрунтавалі план працОўны. Малы… А – патрабУе, каб ямУ тлумАчыў дзед, не “абы як”, а па-“спяцОўнаму” … АбмазгавАлі. ВыслухАў “паважныя парады” ўнука, ды й за справу, па-працОўнаму. Бо, гэта толькі “з боку” – прОсценькая “штука”, лавачку падгніўшую ўмацоўваваць! Падкапалі слУпікі, разгОйсалі лавачку, удвух – унучак тут тады, навошта, выцягнулі, і – замест гнілля, ўжо моцныя слУпікі прыбілі к дошкам. Тут ужо унук стараўся… Малатком, у захапленні, ў шчасці, блЯмцаў… Дзед, яму – такую Справу даў! Нават, калі “пападаў” па пальцам, войкаць – войкаў… Але, Справу – не кідаў! УкапАлі. ЎтрамбавАлі, слУпікі камЕннямі. Селі. Ўдвух. Крапка-а-а, хал-л-лера, лавачка… Паўбіваў унук цвікІ, надзейна! Пахваліў… Й, пайшоў,да іншых “справачак”. Цераз нейкі час, не, не выпадкова, а каб надзор за ўнукам мець, выглянуў, а там – дзяўчат вясковых паклікаў ўнук, на лаўку – пасядзець… Усадзіў. Хадзя-і-ін… Гаспадар… І рукамі мАшыць, так старАнна… СпавядАе, спрытна як рабіў удар па цвікАм, як Майстар спраўны! Потым палец паказаў, пабіты… Разглядалі… З захаплЕннем, з спачувАннем… Я ня ведаю аб чым вялі бяседу дАлей, проста дзеці, пад антонаўкай, на лаўцы ля калодзежа, гуртОчкам спачыналі… 2 мая 2013г. **( лАдзіць – приводить в порядок; лаўка – скамейка; калОдзеж – колодец; праца – труд; цікАвіцца – интересуется; справа – дело; наглЯд – присмотр; улезе ўрАз – куды ня трэба – влезет моментально куда не надо; цвікі – гвозди; слупкі – столбики; змагаліся – сражались; патрэбна – необходимо; паноЎку – по новой; абгрунтавалі – обсудили; працОўны – трудовой; патрабУе – требует; тлумАчыў – объяснял; “абы як”(жарг.) – бестолково; па-“спяцОўнаму”(жарг.) – профессиональным языком,серьёзно; “паважныя парады” - солидные советы; за справу, па-працОўнаму – за дело,по-трудовому; “з боку” (жарг.) – со стороны; ўмацоўваваць – укреплять; разгОйсалі – раскачали; навошта – зачем; моцныя – крепкие; дошка – доска; у захапленні – с увлечением; блЯмцаў (жарг.) – ударял со стуком; надзейна – надёжно; да іншых “справачак” – к иным “делишкам”; цераз нейкі час – какое-то время спустя; не выпадкова – неслучайно; паклікаў – позвал; старАнна – старательно; спавядАе – ведёт рассказ о значительном событии; спрытна – ловко; рабіў – делал; спраўны – расторопный; з захаплЕннем, з спачувАннем – с увлечением,с сочувствием; гуртОчкам – вместе,сообща; спачыналі – отдыхали в покое и неге). Air Jordan IV 4 Running Shoes


Буйницкий, о тебе двух быть

Буйницкий, о тебе двух быть не может мнений:
По смерти ничего ты не оставишь здесь.
«Нет, весь я не умру», – сказал когда-то гений,
Но ты отнюдь не гений. И умрёшь ты весь.

Я - не оставлю о себе Двух

Я - не оставлю о себе Двух мнений.
Хотя пишу на Двух я языках.
И потому,и ТАМ,и ТУТ,я - на устах.
На всю Россию с Беларусью я - Единый Гений!