Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Выйсце

Сярэдняя: 5 (8 галасоў)
Ледзь адчыніць хачу я вочы, Ізноў на спіну сон мне крочыць, Вачыма закрывае, б'е рукамі, Іх калупае дужа, як граблямі! Увесь цемраю агорнуты і страхам, Іду навобмацак, як верабей пад дахам, "Адплата!" у галаве сядзіць аблічча, І нечы голас раптам кліча. Я выйсце час увесь шукаю, Пустэчу за пустэчай абмінаю, Ад страху цела ўжо дранцвее, У валасах шуміць і моцна бура вее. Ну хопіць! Я рукой малюю дзверы, Яшчэ адзін рывок, але няверу... Ну вось яно прыйшло выратаванне! Вярнуўся з цяжкага выгнання. І засмучэнні ўсе праходзяць, Змяняюцца на радасць і сыходзяць, Ізноў наступіць новае натхненне, У святло пайду, да новага імгнення. Nike News