Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Апошнія водгукі

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Яўген Герасіменка

http://vk.com/art.yauhen.herasimenka
http://stihi.ru/avtor/egeras1menko



Сярэдняя: 4.5 (74 галасоў)

Быццам дурні якія, мы забываем,
Сваіх былых сябровак і сяброў,
З якімі дні праводзілі без стомы,
Без клопатаў, якіх вялі дамоў.

Але патрапіўшы, у іншы круг сусвету,
Знаходзім мы і там сабе сяброў,
Каб разысціся з імі зноўку,
Ад злосці, б'е мне ў думкі кроў!

Згубіўшы ў свеце тых, што новыя,
Пра першых пачынаем сумаваць,
Так, беражы, тых хто з табою сёння,
Каб аднаму жыццё не дажываць!



Сярэдняя: 5 (12 галасоў)

Мае свой погляд чалавек любы,
На дождж за акном, на хвалі вады,
На сябра ўчынак, на мамчыну пяшчоту,
На сонца чырвонага моцную спякоту,
На ветра восеньскага чыстую свежасць,
На праявы сусвету і яго незалежнасць.

Адзін – не шкадуе ні сіл, ні выдаткаў,
Імкнецца наперад да новых выпадкаў,
Імкнецца быць лепшым, імкнецца ён жыць,
Яму нескладана бяду перажыць.

Ён прама ідзе, ведае свае мэты,
Усяго дасягне, абыйдзе ўсе прыкметы,
Зробіць усё сам, і не трэба чакаць,
Калі нехта будзе дапамагаць.

Але на зямлі ёсць і іншыя людзі,
Якія жывуць нібыта на вярблюдзе,
Ім хтосьці падносіць поспех у ногі,
Ад сябра і ўсіх трэба ім дапамогі.

Ты ж ведай, што кожны топча свой шлях,
Ідзі лепей сам, затаптаўшы свой страх!



Сярэдняя: 4.7 (11 галасоў)

Каштоўнасць, дадзеная Богам,
Але яе ўсе мараць атрымаць
І нават шэры месяц уволю
У цемры хоча зоркі ўтыкаць.

І птушкі, што ляцяць у небе,
І рыбы, што ў вадзе плылі,
І нават, дзікі звер у лесе,
Як мы, шукае волю на Зямлі.

А калі б хтосьці моцны здолеў,
Як цяжка і балюча б не было,
Схапіць, і наша шчасце, - волю
З гадоў былых адкрыць у святло.

Тады і кожны здолець зможа,
Спазнаўшы праўды чысты шлях,
Як птушка паляціць у неба,
Зайграе шчасце ў яго вачах.