Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Жыцьцё

Сярэдняя: 4.5 (122 галасоў)
Не стала маці, да якое нёс Душу збалелую – паспавядацца. Не стала бацькі, што прымаў да сьлёз Прапашчы лёс зямлі і гаспадарства. Не стала брата, што дарадцам быў, Калі ўзьнікала клопатнае штосьці. Не стала і сястры, зь якой любіў Успомніць песьні нашай маладосьці. Не стала ўжо і бальшыні сяброў, – Каб пасядзець за чаркай і яшчэ раз Адчуць, што хіжы век нас не разьвёў I што нам шлях не засланіла шэрасьць. Не стала ўжо, прашу мне дараваць, I закаханага ў жыцьцё паэта, Што так любіў над вершам шчыраваць, Як Усявышні над стварэньнем сьвета! Таго паэта ўжо няма. Няма! А сноўдае сярод руін былога Яго двайнік. Не сільцеся дарма Пазнаць у ім свайго братка старога.Women Jordan Shoes