Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Жыццё

Сярэдняя: 4.7 (18 галасоў)
Жыве спакойна вол пад тым ярмом сваім, Намуляў карак. Мазолі, скрозь мазолі! Падкінуць сена жмут – яму й таго даволі. I лёс мізэрны свой не назаве благім. Цярпліва зносіць ён нявыгады жыцця: Няхай яго часамі злаюць ліха, Хай свішча страшны біч, – пакорліва і ціха Ідзе разораю. Кіруе ім дзіця. Жыві ж спакойна, вол, хадзі ў сваім ярме, Цягай плугі і лій свой пот на пана, Хаця не ведаеш, якая рэч пашана. Нашто яна табе? Сляпому добра ў цьме, Лягчэй ісці яму дарогаю жабрачай... A ты – жывёлаў цар? Ці ж ты жывеш іначай?!adidas NMD kaufen