Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Жывіце, вёсачкі, не памірайце...

Сярэдняя: 4.8 (24 галасоў)
Жывіце, вёсачкі, не памірайце, Бо разам з вамі знікне мова. Нашчадкі родныя, хавайце, Шануйце кожна наша слова! Засохне бор, здзічэе сад, Іх чалавек пасадзіць знову. Ці зможам мы вярнуць назад, Як знікне, матчыную мову? Яе з экрана не чуваць, Па-руску там вядуць размову. І "зоркі" любяць скавытаць Пра "Happy end" англійскай мовай. На помніках, быццам чужым, На развітанне пішуць словы "вас любим, помним и скорбим" Другою мовай - ганаровай. Чаму ж мы памяць не шануем, Бо прашчуры здаўна казалі Аб тых, хто адышоў "сумуем" І моўчкі ля крыжоў стаялі. Засохне бор, здзічэе сад... У кожнага свой шлях жыццёвы. Не дай нам Бог, каб мы назад Вярталі згубленую мову.adidas Ultra Boost kaufen


Вот гэта - ёмкі верш!

Вот гэта - ёмкі верш!

Мы спадчыну,сваю,ня

Мы спадчыну,сваю,ня згубім!
Хай застанецца,хіба,што адзін.
Мы Мову,нашу,шчыра любім!
І з часам веку-аднавім!