Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Дар'я Дзьячкова

Сярэдняя: 3.9 (9 галасоў)
Усё геніяльнае проста, Як снег, што млее пад нагамі І рассыпаецца на дробязныя думкі, Расплюшчаныя лёсу сапагамі. Усё геніяльнае проста: Забыць, што марылі спрачацца, Чакаць замест на прымірэнне, У дзяцінства рукі аддавацца. Усё геніяльнае проста, Як снег, што падаў на карніз. І – далібог – ад вас залежыць, Ці лесвіца ўверх ідзе, ці ўніз. Air Jordan


Сярэдняя: 4.1 (9 галасоў)
Яшчэ магчымасці не згублены сканчальна Абачыць вобраза твайго змутнелую натхнёнасць. Абоеведама ўсё й далёка хай не ідэальна, І паэтычна не гучыць лексічная збяднёнасць. Апошняя хвіліна брыняе ў сівае стагоддзе. У Леце запаёна захлынаецца мінулае "цяпер". Ці не дазволена праіснаваць у асяроддзі Тваіх скамечаных брашурак і папер? Цяпер - пачуцця невыказнага спазненне… Змарыўся вецер валасы пшанічныя гартаць. Вачэй тваіх адвечнае стамлёнае імкненне, Што назаўсёды некаму даводзіцца аддаць. Прабач, я ў маруднасці штодзённай Не раздзяліла гэты скарб свайго жыцця. Я застануся пры табе, ды толькі зданню плённай - Шаптаць разгубленыя словы да канца, да забыцця. New Arrivals