Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Кацярына Клімовіч

Сярэдняя: 4 (3 галасоў)
(Ўступленне) 1. Дзева ў калысцы люляе дзіцяці, Сон зберагае, радзімая маці, Долю шчаслівую кліча з нябёс, Просіць палегчыць пакутны іх лёс. Час не стаіць, і сынок ўжо ў ботах, Стрэльбу ўзняўшы ідзе па балотах, Вораг Радзіму крывёю заліў, Мары ў попел няшчадна спаліў! ПРЫПЕЎ: “ Сынак! Мой родны! Сэрцу гаротна! Дзе ты, анёлак? Жывы? Ціха ў хаце, Думкі аб страце, Не! Адганю іх! Жывы… (пройгрыш) 2. Бой прагрымеў і так ціха над полем, Сонца на небе, ды знікла нядоля, Маці - зямелька паўстала з кален, Вось и настаў светлы час перамен! Толькі ніколі не сцішацца раны, Слёзы па тых, хто быў Богам забраны, Горыч нястрымная ў сэрцах матуль, Тых, чые дзеці памерлі ад куль… (пройгрыш) ПРЫПЕЎ: “ Сынак! Мой родны! Сэрцу гаротна! Дзе ты, анёлак? Жывы??????? Ввочы… Пазнала… Лёгка як стала… Як жа ты дощга… Жывы…” (кода) Nike Fingertrap Air Max