Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Аблога

Сярэдняя: 4.2 (30 галасоў)
Агні гараць на вежах. Вораг блізка. Бывай, мой дружа! Нам не адстаяць Ні дом, дзе мы гайдаліся ў калысках, Ні храм, дзе нас хацелі адпяваць. І колькі ні стаяць на гэтых сценах, Зруйнуюць іх. Дарэмна ты - герой, Бо ціха выпаўзае здрада з ценю У час, калі патрэбны кожны вой. Зруйнуюцца, згараць метал і дрэва, Камень і шкло... Што застанецца нам? Але што - сцены? Горад стане гневам, І сэрцам стане зруйнаваны храм. І мы і ў гэтым свеце, і ў наступны Ідзём з любоўю да зямлі сваёй. Гараць агні на вежах недаступных Душы тваёй, душы маёй жывой. air max 98


Верш цудоўны. Толькі

Верш цудоўны. Толькі падумалася: магчыма, лепш было б "каменне", а не "камень". Дзякуй.