Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Асыпаецца спелае лісце

Сярэдняя: 5 (1 голас)
Асыпаецца спелае лісце, Карагодзячы думкі мае – Што й мяне мая восень калісьці Халадэчай апошняй кране. Што і я мушу так адарвацца Ад уласнага дрэва жыцця, І зляцець, і ў паветры матляцца, І шукаць існавання працяг. Удыхаць пах асенняга тлення – Горкі водар знямелай тугі, І не мець ад самоты збаўлення, Пакідаючы дом дарагі. Ды, сыходзячы прахам да праху, Узнімаць вольны дух да вышынь, Нібы голуба - Божую птаху - У нябесную, звонкую сінь… 5.10. 2011 Nike