Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Фермапілы

Сярэдняя: 3.5 (2 галасоў)
Фермапілы Мы стаім у цясьніне. Нас, быццам ваўкоў, атачылі. Прапануюць нам здацца, Гарантыі нават даюць. Толькі мы пакляліся, Што лепш у магіле спачынем, Ды не здрадзім, Ў бядзе не пакінем Радзіму сваю. Ёй сягоньня цяжэй, Чым было за царамі калісьці, Бо знявечаны душы людзкія І страчаны сьцяг. Спанталычыўся ў рабстве Застрашаны люд паспаліты, І балюе зьняважлівы зброд На ягоных касьцях. Хоць не трыста нас – больш, Ды адно – гэта жменька малая. Што паўстане народ шчырадайны, Бракуе надзей. Ноч пануе наўкол, Толькі зоры й паходні палаюць. Ды прыгледзься: расплюшчвае вочы Няскораны дзень! Мусіць ён зазірнуць У наш затхлы задушлівы морак – Нараджаецца вольнасць заўжды З сьветлай мары адной. Хіба толькі сьляпы не заўважыць: Сьвятлеюць прасторы, Ў курчах круціцца ноч, Што імгліць над краінай маёй. Мы ў цясьніне стаім, Толькі ў сэрцах няма паняверкі: Мы на роднай зямлі За сьвітанак вядзём сьмертны бой. І гатовыя мы Ў гэтай бітве з цямрэчай памерці, Толькі б сонца хутчэй узышло Над радзімай зямлёй. 29.03.2013 Nike