Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Казачка пра зязюлю.

Сярэдняя: 5 (1 голас)
А вы такую казку чулі? У дальнім лесе ў даўні час Жыла-была адна зязюля. Вось пра яе і будзе сказ. Яна гарэзай-весялухай Між іншых птушачак расла, Але бацькоў сваіх не слухаць Яшчэ з маленства пачала. Што ні гавораць ёй – не чуе. Час не марнуючы ў гняздзе, Дзе хоча лётае, начуе, Жыццё разгульнае вядзе. А прыляціць – усё сваволіць, Трасе какетліва хвастом І, абскакаўшы жвава голле, Ізноў кідае родны дом. Так лета, восень прамільгнулі, Зіма… Вясна пчалой гудзе… Ў пачатку ліпеня ў зязюлі – Ужо нашчадак у гняздзе. Заўжды галодны, жаўтароты, Разявіць дзюбу – і пішчыць… А гора-маці не ахвота І чарвячка яму злавіць. Зязюля сораму не мае. Ну што ёй звод птушыных норм! Яны сыночка падкідае Ў гняздо чужое – на пракорм… І з той пары зязюля яйкі Хавае ў гнёзды іншых птах. І гэта – праўда, а не байкі! Ужо так склалася ў вяках! Але жыццё, як дзень, згарае. Няўмольны час абтрос галлё. Зязюля – хворая й старая – Шукае дзіцятка сваё. Шукае, кліча... У наўколлі - “Ку-ку! Ку-ку!” – і цішыня… Дранцвее лес, нямее поле… “Ку-ку! Ку-ку! Дык гэта ж я!” Вось так і гойсае па свеце: Крычыць то ў тым, то ў тым баку. Ды свет маўчыць. І толькі вецер Разносіць сумнае “Ку-ку!” 30.03.2011 Nike Jordan Melo Shoes