Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Нарадзілася я немаведама дзе

Сярэдняя: 3.3 (4 галасоў)
Нарадзілася я немаведама дзе: ці ў пустой галаве, ці ў глухой баразне... Мо пад плотам ля Полацкага касцёла, ці ў чырвоным кутку Наваполацкай школы... Пражыла ўсё жыццё каля ліпы бліз бору, у старэнькай хатульцы за высокім заборам. Там над ліпай вароны кружляюць дарэмна, выглядае карова з хлява задуменна. Спачываюць у садзе вужакі як дома, Але тыя іх звычкі нам добра знаёмы. Там ніколі агрэст не бывае чырвоным, бо заўжды абрывалі яго мы залёным. У хатульцы, скарлючанай раматузам, са страхой саламянай, глыбока насунутай, З чапялой каля печы, вуркочучай коткай, І занадта брахлівай суседскаю цёткай. На шпацыр котка водзіць кацяткаў на крышу, А ў клеці вішцаць ашалелыя мышы. Ганарліва ўзлятае там певень на плот, І напышліва сочыць, як мыецца кот... Там дарога вядзе то на бор, то на Кралькі, Ля дорогі і брэша там Франя-маскалька... Мо, сабакі ня мае, таму можа й брэша... Але тое зусім не цікава, нарэшце... Там шапочуць бярозы над брацкай магілай, што знаходзіцца проста сярод агароду. Да шчымлівай тугі ўсё там дорага міла, і цячэ нетаропка там час, год за годам... Nike Shop


а мне гэны верш

а мне гэны верш падабаецца
дзякуй табе Валянціна!

якi цуд!

якi цуд!

хто ведае, хто ведае, тое,

хто ведае, хто ведае, тое, што нікому няведама

настальгія замучыла

настальгія замучыла