Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Апошнія водгукі

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Нарадзілася я немаведама дзе

Сярэдняя: 3.3 (4 галасоў)

Нарадзілася я немаведама дзе:
ці ў пустой галаве, ці ў глухой баразне...
Мо пад плотам ля Полацкага касцёла,
ці ў чырвоным кутку Наваполацкай школы...

Пражыла ўсё жыццё каля ліпы бліз бору,
у старэнькай хатульцы за высокім заборам.
Там над ліпай вароны кружляюць дарэмна,
выглядае карова з хлява задуменна.

Спачываюць у садзе вужакі як дома,
Але тыя іх звычкі нам добра знаёмы.
Там ніколі агрэст не бывае чырвоным,
бо заўжды абрывалі яго мы залёным.

У хатульцы, скарлючанай раматузам,
са страхой саламянай, глыбока насунутай,
З чапялой каля печы, вуркочучай коткай,
І занадта брахлівай суседскаю цёткай.

На шпацыр котка водзіць кацяткаў на крышу,
А ў клеці вішцаць ашалелыя мышы.
Ганарліва ўзлятае там певень на плот,
І напышліва сочыць, як мыецца кот...

Там дарога вядзе то на бор, то на Кралькі,
Ля дорогі і брэша там Франя-маскалька...
Мо, сабакі ня мае, таму можа й брэша...
Але тое зусім не цікава, нарэшце...

Там шапочуць бярозы над брацкай магілай,
што знаходзіцца проста сярод агароду.
Да шчымлівай тугі ўсё там дорага міла,
і цячэ нетаропка там час, год за годам...



а мне гэны верш

а мне гэны верш падабаецца
дзякуй табе Валянціна!

якi цуд!

якi цуд!

хто ведае, хто ведае, тое,

хто ведае, хто ведае, тое, што нікому няведама

настальгія замучыла

настальгія замучыла