Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

вершы

Сярэдняя: 3.6 (5 галасоў)
Ухапіўшы крыламі блакіту, Прызямліўся срэбраны каўчэг. Мы выходзім парамі па трапе. Прамільгнулі радасныя твары. Сёння мы вярнуліся з нябёсаў – Не далі застацца там грахі. Сцюардэса ў форменнай спадніцы Аддае нас смогу і бетону. Дзе натоўп імкнецца да падземкі, Развітальны погляд падыму: Ці паспелі помнікі з’явіцца З мармуровых, пёрыстых аблокаў? adidas Sneaker News


520

Сярэдняя: 1.8 (5 галасоў)
Фейсбук і для мяне - не цукар... на вуліцу я не пайду ...засцу... То бок, баюся я ... і далей- болей... няўжо не ўбачу болей Волі я... І здохну ў галечы ...хворая... без лекаў ...І мозгу не хапае ўжо даўно эмоцый...на пазітыве... і... на перспектыву! Air Jordan XX9 High


Сярэдняя: 3.6 (8 галасоў)
Інжынеры чалавечай душы прыходзяць на працу – бяруцца за справу. Ускрываюць грудную клетку. Капаюцца ў галаве. Шукаюць у пятках. Не могуць знайсці – Душы. Вядуць к гастраэнтэролягу. Дастае зонд. Глядзіць. “Ёсць душа.” “Яна ў страўніку.” З палёгкай уздыхаюць. Завуць повара. ADIDAS


Сярэдняя: 5 (1 голас)
На кiм iз нас адпачывае? Да часу да пары Цi можа дзе яна лунае У лузе, лесе, небе, на зямлi? То мо яна яшчэ шукае Таго, каб у сэрца заляцець Стамiлася, цi дзе блукае Цi цяжка з цемры неба ў свет зямны ляцець Iскрынка мужнасцi i прагі да свабоды Не раз спускалася з нябёс Не раз айчыну ратавала Рукамi тых хто ў сэрцы яе нёс Мо трэба разам памалiцца Цi адшукаць яе ў сабе Цi ўбачыць, а но ж не памылiцца Таго, хто да свабоды павядзе Яна лунае ў паветры Яе вось-вось адкрые кожны у сабе Як некалi Кастусь, якi ўсё прадбачыў Але ступiў на шлях, пакутны для сябе Адчынiм сэрцы для iскрынкi Якая хутка аб’яднае ўсiх I споўнiцца усё, аб чым мы марым I каб паспелi ў краiне нашых сноў пажыць. Nike Air Max 270