Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Апошнія водгукі

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Навучыцца б мне прачуць...

Сярэдняя: 5 (1 голас)

Навучыцца б мне прачуць
У струнах ветру сэрца ноты.
Каб праз музыку дажджу
Быў нячутны гук згрызоты.

Навучыцца б мне лунаць
Пад дажджом – бязважкім пёркам,
Між нянавісці спазнаць
Радасць пачуцця – глыбокім.

Навучыцца б растапіць
Згорклы боль – халодны сівер,
І агменьчык запаліць
у сэрцах тых, хто абяссілеў.

Навучыцца б побач быць
З тым, хто ў горы, ці ў нядолі.
Келіх горычы дзяліць
Надвая – хто сам не здолеў.

Патлумачыць для сябе
Так, каб назаўжды засвоіць,
Што ёсць радасць і ў журбе,
А адчаем – душу гоіць.

І ў дастатку пэўным жыць,
Ды ў раскошы – не зазнацца.
Навучыцца б!.. Каб вучыць,
Тых, хто любіць выхваляцца.

Навучыцца б, каб вучыць
Бачыць свет не толькі золкім,
Чуць, як дзіўна дзень гучыць,
Бачыць колеры вясёлкі.

Каб паветра мне ў грудзях
Зноў ад шчасця не ставала,
Каб на ўвесь астатні шлях
Не было яго замала.

Каб лягчэй было лунаць
Пад дажджом бязважкім пёркам.
Каб спаўна змагла спазнаць
Радасць пачуцця – глыбокім.