Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Апошнія водгукі

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

адчай

***

Сярэдняя: 4.4 (5 галасоў)

Вырываю знутры мінулае.
Выгрызаю да болю ў сківіцы.
Плачу ў цемру начамі луннымі.
Толькі цемра мне ў вочы крывіцца.

Што ж ты крывішся, злая здрадніца?
Што ты скалішся слёзным пацерам?
Мне ж німа больш каму паплакацца.
Давярала ж табе, бы мацеры.

Вось і дура. Аб чым тут рупіцца?
Лепш схаваюся ў роспач шызую.
Ты такая, бы ўсе, адступніца.
Бог з табою. Зтрываю. Выгрызу.



Сярэдняя: 4 (2 галасоў)

Абяссілелі крылы,
Няма моцы на ўзлёт!
Дасягнуць небасхілу
Мая мара — палёт.
Дакрануцца аблокаў
У свабоднай цішы,
Без аглядкі навокал,
Без папрокаў душы.
Няма моцы у крылах,
Не пад сілу узлёт.
Я не птах шызакрылы,
А мне сніцца палёт!



Сярэдняя: 4.8 (19 галасоў)

Дапамога хутка прыйдзе,
Ты яе чакай -
Кажуць людзі, каб ня зведаць
Ім чужы адчай.

Пачакай яшчэ хвілінку!
Можа тры, а можа дзве..-
Кажуць людзі, каб ня бачыць
Свой адчай нідзе.

Хутка будзе дапамога.
Толькі ты чакай.
І на год, а можа болей
Лепш схавай адчай.

Можа лепш сказаць усю праўду?
Твар усім паказаць,
І хутчэй сваё бяссілле
Перастаць хаваць?



Яшчэ не ацэнена

(першага я ў свеце другога я)

Каб ведаць мне малым паболей...
Дык абіраў бы лепшы шлях.
Што ведаў я аб гэтай долі(?)
- з сумленнем поруч бавіць час.
Навошта мець было сумленне,
калі сумленне на мяжы
часоў тваех,
тваех падзеяў;
і не тваех,
дзе ты другі?
Застаўся тым, кім быў
і трапіў
у свет,
дзе новая мяжа;
дзе без сумлення ўсё,
што мацаў;
на чым стаяў,
ішоў,
ляжаў.
Каб з першым крокам да сумлення
мне зразумець што ад мяне
час асяроддзя хоча,
пэўна
змянення ў дрэнь,
каб жыць даўжэй.
Каб весялей,
каб бесклапотна...
Не раз,
не два,
а сто разоў
час прапаноўваў верагоднасць
займець за тое, з чым ішоў.
Крыху мяняў.
Хіба ж герой я?
Да пекла можа й не дайшоў.
Але шкадую
(ёсць нагоды)
аб шляхе ў рай праз дрэнь – смурод.
Вакол было б адное шчасьце,
адныя «водары палёў».
Не так як зараз – побач з жарсцю
хапаць
падобнае на плён.
Каб кінуў я раней сумленне,
дык не кідаў са сталых год.
Асэнсавана...
- Сорам шэры,
каціся нахрэн!
Тут дзярмо.

спасылка на кліп "Город, которого нет"
http://www.youtube.com/watch?v=WtUO5cXZhV4