Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Не магу жыць без Радзімы

Сярэдняя: 4.6 (30 галасоў)
У дуброве каля рэчкі Віснуць сонныя парэчкі, У пералеску ля крыніцы Зьзяюць сьпелыя суніцы. І вясной, і цёплым летам Тут наўкола многа кветак. Нівы жыта і пшаніцы, У стаўку вада іскрыцца. Журавель зь вядром, калодзеж... Дзе-ж такое месца знойдзеш? Ну куды-ж пайсьці, падацца, Па якой прайсьці мне кладцы? Хараство, куды ні глянеш, Ад сьвітаньня да зьмярканьня. І парэчкі — каля рэчкі, І суніцы — ля крыніцы... Безь цябе жыць немагчыма, Мая любая Радзіма.Release Calendar


Красивое и милое

Красивое и милое стихотворение!

легко и просто нарисована

легко и просто нарисована картина любимых мест. браво.