Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Не туды ішла

Сярэдняя: 5 (1 голас)
Жанчына сталага ўзросту Сьпяшаецца кудысьці,па прывычцы проста. Пенсія падзелена,рэшткі ў кашальку, Перавага лустцы хлеба,малаку, Кавалку самай таннай каўбасы. Ды і працоўныя яе часы Не прыносілі зямнога дабрабыту. Нястачай доля,сьціпласьцю паліта. Падзякаванні,граматы сабраны, Выцьвіўшы партрэт з дошкі пашаны. Зараз хваробы лезуць,быццам зьдзекі, І думкі,як асіліць дарагія лекі. Лозунг усплыў:Слава КПСС, Крочым у мір,у камунізм,прагрэс... Старое паліто,пашарпаныя боты, У сэрцы закалола,быццам дротам. Нечакана бачыцца ёй купал, Душу пранізваючы,званар застукаў. А можа не туды жыццё ішла? І цалкам не таму ўсё аддала? Рукой запрацаванаю хрысьцілася, Упэўненасьць у заўтрашнім з'явілася. nike