Вершы беларускіх паэтаў

Нацыянальны паэтычны партал

Уваход

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі

Ну вось, ты састарэла, восень...

Сярэдняя: 4.8 (4 галасоў)
Ну вось, ты састарэла, восень. Даўно твой сумна-шэры ўбор Пад раніцу мароз курносы Кранае лёгкай сівізной. Выслухваеш папрокі, кпіны, Хаваеш крыўды за душой. Зіму чамусьці людзі клічуць, Правёўшы лета на пакой. Твайго ж трыумфу век нядоўгі: Як толькі прыгажосць спадзе Лістамі меднымі пад ногі, Зялёны колер з траў спаўзе, Плады ў засекі лягуць важка, Заціхнуць птушак галасы — І адракуцца людзі важна Ад некрыклівай той красы. І толькі тонкі лірык знойдзе У ёй высокі дзіўны строй Ды за гармонію прыродзе Аддзячыць любасцю сваёй. Air Jordan Trainer Essential